
Zaburzenia w obrębie tkanek miękkich takich jak powiezie, mięśnie, więzadła i torebki stawowe powodują pociąganie kości w nieprawidłowych kierunkach i przyczyniają się do kompresji w stawach, powodując ból i dysfunkcję.
Napięte tkanki mogą powodować nacisk na naczynia krwionośne i struktury nerwowe dodatkowo zaburzając ich funkcję.
Przyczyny powstawania zaburzeń tkanek miękkich:
To metody, które mają swoje źródło w ortopedii, fizjoterapii, osteopatii oraz chiropraktyce. Wykorzystują wysiłek fizyczny pacjenta w specjalny sposób w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich. TEM mają zastosowanie w sytuacjach przykurczy mięśniowych i łącznotkankowych, w nadmiernym napięciu mięsni, spastycz, osłabieniu fizjologicznym mięśni, zastoju żylnym, miejscowych obrzękach, ograniczeniu ruchomości stawów spowodowanym dysfunkcją tkanek miękkich. Techniki te sa bardzo bezpieczne i z powodzeniem mogą być stosowane u osób z ostrymi stanami bólowymi, jak również w chorobach przewlekłych jak choroba reumatyczna i osteoporoza.
Do TEM należą: Relaksacja piozometryczna, Postfacilitation strech method wg. Jandy, Hamowanie zwrotne (reciprocal inhibition), Izolityczny skurcz ekscentryczny, Skurcz izokinetyczny (kombinacja skurczu izotonicznego i izometrycznego). Mięśniowo-powięziowe rozluźnianie (Myofascial Release).
To jedne z najnowszych technik w Terapii Manualnej. Polegają na pracy z systemem mięśniowo-powięziwym, w celu poprawienia wewnętrznej ruchomości tkanek (szczególnie powięzi).
Terapeuta poprzez odpowiedni nacisk i precyzyjne trakcje, skręcanie i rozciąganie tkanek wpływa na tkankę miękką, a przez to wywołuje reakcje odruchowe i zmienia jej właściwości biomechaniczne. Po to by osiągnąć wolny od bólu, prawidłowy zakres ruchu w układzie mięśniowo-szkieletowym.
Techniki aktywnego rozluźniania (Aktiv Tissue Release) Techniki Aktywnego Rozluźniania należą do najbardziej efektywnych metod likwidowania w tkankach miękkich: zrostów, sklejeń, przykurcze mięśniowe i łącznotkankowe, nadmierny tonus mięśni.
Techniki te są osiągnięciem ostatnich lat Medycyny Manualnej. W połączeniu z Technikami Energizacji Mięśni i z Mięśniowo-powięziowym Rozluźnianiem są niezwykle efektywne w leczeniu zaburzeń tkanek miękkich. Pozycyjne Rozluźnianie (positional release)/ strain-counterstraine.
Ta nadzwyczaj skuteczna maetoda została opracowana w latach 60-tych XXw. przez osteopatę Joensa. Polega na ustawieniu stawu w pozycji maksymalnego rozluźnienia i utrzymaniu jej przez 60-120 sekund. Wywołuje to radykalną poprawę zakresu ruchu w stawie i zmniejszenie dolegliwości bólowych. Terapia punktów spustowych - Trigger Points Therapy.
Mieniowo-powięziowe punkty spustowe (myofascial trigger point) to miejsca w tkankach szczególnie wrażliwe na ucisk, które moga powodować ból promieniujący. Aktywny punkt spustowy upośledza funkcję mięśnia, zmniejsza jego siłę i wytrzymałość.
Terapia polega na precyzyjnych technikach manualnych skierowanych na likwidację aktywnych punktów spustowych. Dysbalans mięśniowy Dysbalans jest wtedy gdy jeden mięsień, bąć grupa mięśniowa jest silniejsza w stosunku mięśnia przeciwstawnego (antagonistycznego).
Dysbalans nie boli, ale powoduje zwiększone ryzyko urazów i przyczynia się do powstawania zespołów bólowych. Jest jedną z głównych przyczyn nawrotów dolegliwości bólowych, kontuzji.
Terapeuta patrząc na pacjenta całościowo analizuje ruchy całego ciała i dzięki temu może równoważyć napięcie mięśni w odległych okolicach po to by poprawić jakość i ekonomię ruchów.
Fizjoterapia Funkcjonalna w ogniskowych uszkodzeniach mózgu: